اين چند وقته چند تا از فاميلامون كه خارج زندگي ميكنن براي تعطيلات سال نو اومدن ايران و بازار رفت وامد و مهمونيهاي خانوادگي حسابي داغ داغه.

چيزي كه تو اين آمد و شدها من رو كمي ناراحت كرده اينه كه يه عده تا چشمشون ميفته به اين جماعتي كه دارن تو خارج زندگي ميكنن فورا شروع مي كنن كه بد گفتن از ايران و يه جورايي زندگي همه ايرونيها رو مي برن زير سوال.بعدش هم خارج رفته ها بادي تو غبغب مي اندازن و اندر مزاياي كشورهاي اروپايي و امريكايي چند ساعتي صحبت مي كنن.

مي دونم كه خيلي از چيزهايي كه دو طرف مي گن راسته.ولي مدام بد گفتن از شرايطي كه خيلي هامون داريم توش زندگي ميكنيم باعث افسردگيم ميشه.بعدش هم مطمئنم كه زندگي تو خارج هم مشكلات خاص خودش رو داره و همش خوشي و خرمي نيست.

تو اينجور موارد سعي ميكنم صحبت رو عوض كنم و يا سرمو به بچه گرم كنم.

/ 9 نظر / 14 بازدید
ماندانا

اصولا ايرانی ها البته بعضی هايشون اينجورين

رها(ستايش)

ممنون از راهنماييت بابت خريد کادو برای نی نی اين جماعت رو هم بی خيالشون شو چون جز ازار قصد ديگه ای ندارندچه معنی داره بعدشم انها انور همش تو غربتتند و لی ما

سهيل

سلام خيلی ممنون که سر ميزنی آبجی واقعا مطالب جالبی داری موفق باشی

باران

این جور آدمها اعصاب منم خورد می کنند.

جنبش جهانی آزادی دانشجویان دربند

در پی فراخوان"دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب"، چند گروه و نهاد سیاسی چپ و دمکراتیک به اتفاق اکسیونی در همبستگی با دانشجویان زندانی و با خواست آزادی آنها روز جمعه ٢۸دسامبر در مرکز شهر استکهلم برگزار گردند. در این اکسیون که در هوای سرد و بارانی برگزار گردید، بیش از ٢٥٠ تن از فعالان سیاسی و ایرانیان مقیم استکهلم شرکت کردند. نمایندگان احزاب و سازمانهای های فراخوان دهنده اکسیون در حمایت از دانشجویان زندانی سخنانی ایراد کردند و دستگیری و شکنجه فعالین دانشجوئی، کارگری و زنان و همین طور سرکوب های اجتماعی و افزایش اعمال محدودیت های اجتماعی را محکوم کردند. در فواصل سخنرانی ها، جمعیت حاضر در اکسیون یک صدا شعارهائی به دو زبان فارسی و سوئدی علیه سرکوب های حکومت اسلامی و در حمایت از فعالین دانشجوئی، کارگری، زنان و معلمان سر دادند. ---------- جهانیان برای حمایت از فرزندان این مملکت به پا خواسته اند. شما برای حمایت از دانشجویان بی گناه در بند چه کرده اید؟ برای کمک به ما تنها کافیست لینک ما را در وبلاگ خود قرار دهید!

پرند نيلگون

هلن عزيزم منم باهات موافقم . خصوصا اين که شرايط موجود ، خيلی بيشتر از اونی که فکرشو می کنيم حاصل کرده ها و ناکرده های خود خودمونه . ديگه مث مثلا ۱۰ سال پيش به خيلی چيزا توجه نداريم . بيشتر از قبل داريم شعاری عمل می کنيم . توجهمون به ظواهر بيشتر شده ... اون وقت انتظار داريم يه فرشته با چوب جادوييش بياد و يه شبه همه چی رو درست کنه ! منم فعلا جوری فکر می کنم که با وجود همه موارد در داخل و خارج ، اگه فرصتش هم فراهم بشه حاضر نيستم از اين جا برم ! البته گفتم فعلا . نمی دونم بعدها تصميمم چی باشه ! از حسن نظرت بازم ممنونم اميدوارم يه روزی بياد که بتونيم همديگه رو ببينيم و بيشتر با هم آشنا بشيم

خانم نويسنده

هلن خانمی اين جماعت هنوز نميدونن مشکلشون ايران و ايرانی بودن نيست چون اينها يعنی من و شما و خودشون پس شما هم خودتو ناراحت نکن بی خیال این صحبتها از مهمانی لذت ببر .

کامیاب تنها

به نام یگانه کاتب کتیبه عشق... سلام زیبا بود `*.¸.*´ ¸.•´¸.•*¨) ¸.•*¨) (* . * .. ** .. * . * . * . * . * .. ** .. .`·.¸(¨`·.*.¸.*´·´¨) * . * . * . * ...*. *از خاکهای تشنه ، تا ابرهای خسته

مانلی

منم اين جو رو دوست ندارم.هر جور باشه مملکتم رو دوست دارم.دلم می خواد می تونستيم بجای پراکنش امواج منفی سعی کنيم از موارد ريز و کوچک شروع کنيم به درست رفتار کردن تا فردای بهتری داشته باشيم. شايد شعاری به نظر بياد ولی حتی اگه همه ما ايرانی ها فقط و فقط تصميم بگيريم تو خيابونا و طبيعت آشغال نريزيم نتيجه هيجان انگيز و فوق العاده نيست؟